Vaar wel Santa!

De Santa gaat ons verlaten! De afgelopen weken zijn we in een rollercoaster terecht gekomen. Wat begon met een onschuldige bezichtiging van een vissermanschouw eindigde in een week waarin we, Bastiaan en ik, de knoop toch echt moesten doorhakken. Investeren in onze droomboot, een Deining schouw, en de Santa verkopen.

Waarom de Santa verkopen?

Bastiaan was al jaren toe aan iets anders en het was nu investeren in de Santa of toch de sprong naar iets nieuws. En toen kwam de WB 5 te koop. Een Deining schouw uit 2005 van 10,5 meter. De enige waardige vervanging van onze Santa.

De laatste dag op de Santa: zaterdag 7 november.

Vandaag was een bijzondere dag. We brachten de Santa vandaag met Minke, Bouwe, Bastiaan en Jacqueline naar Sneek, naar de verkoophaven. Daar werd ze dezelfde dag nog verkocht! Hopelijk aan een liefhebber die onze prachtige boot weet te waarderen en goed voor haar blijft zorgen.

Dus vandaag brachten we haar weg. De 52 jaar aan herinneringen ophalen halen we niet in een stukje tekst of een dag terug. Die zitten in de hoofden en harten van Bernard, Bastiaan, Jacobien, Jurriaan, Minke, Bouwe, Bente, Wisse, Joris en Jacqueline. Die gaan nooit meer weg.

We waren om 10.30 aan boord. We zochten alle spullen uit die we graag mee willen nemen naar de WB5.

De vis gaat mee….krijgt een mooi nieuw plekje!

Toen we klaar waren voeren we uit.

Het was een prachtige dag.

Bij de brug van Uitwellingerga stond de brug op dubbel rood. Oeps, na 1-11 draait de brug alleen op afroep. Tegen de tijd dat de brugwachter via Rijkswaterstaat bereikt is…hebben Bastiaan en Minke de mast al laten zakken.


Om 14.20 zijn we bij de verkoophaven. Minke vaart het laatste stukje op de Santa.

We worden opgevangen door Sjoerd van Goliath. De verkopende makelaar die de Santa heeft gekocht. We drinken een kop koffie. Sjoerd vertelt ons dat er die middag al twee kijkers komen voor de Santa. Daar zijn we eigenlijk wel blij mee. Wie wil ons mooie bootje nou niet hebben :-). Jur is inmiddels gearriveerd. We nemen samen afscheid van de Santa en van een mooi tijdperk. We zijn geen van allen heel verdrietig, misschien meer dankbaar voor wat de Santa ons heeft gebracht en hebben ook zin in wat komen gaat. Dank lieve Santa! Je hebt voor altijd een ligplaats in ons hart.

En hoe het verder gaat met de Santa?

Terwijl we bijna de box in voeren met de WB5 belde de makelaar. De Santa is al verkocht. Er waren maar liefst drie geïnteresseerden! Het voelt goed. De Santa gaat snel weer verder varen!

En WB5?

Die krijgt een eigen nieuw blogboek!

14 augustus 2019: naar huis

7.30 opgestaan en gedoucht. Na het ontbijt afgewassen. Bouwe hoost de jol uit (joost zijn hol uit). Met vereende krachten bikkelen we door. Om 12.00

zit het dekkleed er op.

Tijd om te gaan. Op naar Amersfoort. Het was een oergezellige vakantie. Nieuwe dingen gedaan (strandwandeling naar heartbreak hotel, tandem fietsen en golven op Ameland), hitte, harde wind, harde regen. We hebben het allemaal meegemaakt!

11 augustus 2019: afscheid

Vandaag staat in het teken van afscheid. Gelukkig niks dramatisch want in alle gevallen is het zeker niet voorgoed.

We nemen eerst afscheid van Minke. Ze neemt de boot van 10.30. Ze gaat thuis voorbereidingen treffen voor haar introductieperiode in Delft. En meteen verhuizen. Dus ook maar meteen het huis uit. Best wel beetje heftig. Maar ook afscheid van de Santa. Na twee hele gezellige weken met z’n vieren aan boord gaat ze ons verlaten. Maar volgend jaar is ze gewoon weer van de partij. Nu even geen geklets van haar altijd praatgrage broertje…

Na het ontbijt fietsen we tegen de wind in naar de veerdam. En daar gaat ze…

We fietsen terug naar de boot. Met z’n drieen. Onze nieuwe dagelijkse gezinssamenstelling.

Daar nemen we beetje afscheid van de harde wind. Het waait ietsje minder. We chillen aan boord.

In de middag gaan we fietsen langs de Westerplas (vogels kijken), doen nog wat boodschapjes, frietje bij de Halte, fietsen inleveren en terug naar de boot. Daar besluiten we om 17.30 uit te varen.

Afscheid van het wad dus. Ook dat is niet definitief. Volgend jaar weer. We varen via de Zoutkamperlaag terug.

Af en toe stevig briesje maar na een uur liggen we al voor de sluis. We zijn de enige en kunnen er zo doorheen!

Na de sluis besluiten we door te varen tot we niet meer kunnen. Dat wordt dus tot Dokkummer Nieuwe Zijlen. Want die laatste schutting redden we niet meer.

We eten pasta Blauwe kaas onderweg.

En om 20.45 eindigen we hier. Verder dan hier konden we echt niet komen :-). Morgen om 9.00 zijn we de eerste! Reveille om 8.00!